Tarih sayfaları bazen büyük orduların zaferlerini yazar; fakat asıl destanlar, toprağın bağrından kopup gelen ve adını yalnız yüreklere kazıyan yiğitlerin sessiz fedakârlıklarıyla yazılır. Gümüşhane’nin dağlarından, Demirören köyünün serin pınarlarından kalkıp Yemen’in kızgın çöllerine adım basan Gazi Rasim Hayal, işte o unutulmaz kahramanlardan biridir
Çölün Ateşi ve Şarapnel Parçası
Osmanlı’nın son döneminde, ücra köylerden dualarla uğurlanan neferlerden biriydi Rasim Hayal. Yemen’in kayalık ve kavurucu arazilerinde, sömürgeye ve yokluğa karşı direnen halkın yükü Mehmetçik’in omuzlarındaydı. Çatışmanın en şiddetli anlarından birinde düşen bir şarapnel parçası, Rasim Hayal,in sol kolunu hedef aldı. Kanlar içinde kalan yiğit nefer, ağır bir yara almış, canı yanmış ve bedeni sarsılmıştı. Normal şartlarda bir insanın kendi canını kurtarmaktan başka bir şey düşünemeyeceği o dehşet anında, Rasim Hayal’in insanlık ve sadakat duygusu yarasından çok daha ağır bastı.
Komutanını Sırtlayan Sağlam Kol
Hemen yakınında, komutanının da ağır yaralanıp yere düştüğünü gördü. Etraftan mermiler yagıyor, düşman ateşi bir an olsun kesilmiyordu. Büyük kahramam, acıyı bir kenara itti; tek kalan sağlam koluyla komutanını yerden kavradığı gibi sırtladı ve mısra mısra ölüm kusan o cehennemden çekip çıkardı. Güvenli bir yere, revire ulaştırana kadar bir an olsun bırakmadı komutanını. Kendi kanı toprağa damlarken, o komutanının hayatını kendi canından önde tutmuştu.
Çift Madalya ile Gelen Onur
Bu eşsiz cesaret ve sadakat, devrin gözünden kaçmadı. Gösterdiği üstün feragat ve kahramanlık nedeniyle çift madalya ile ödüllendirilen Rasim Hayal, memleketi Gümüşhane Demirören’e gazilik unvanı ve gururla taşıdığı şanla döndü.
O, köyünde yıllarca anlatılacak bir efsanenin, torunlarının dilinde yaşayan bir gururun adı oldu. Yemen çöllerinde bırakılan yaralar bir ömür sızlasa da, o sağlam kolun ve yüreğin taşıdığı sadakat madalyası, hem ailesinin hem de bu toprağın hafızasında ebediyen parlamaya devam etti.
Ruhu şad, mekânı cennet olsun.
Recep Hayal
…hayaloğlu…
