Sabahattin Kömürcüoğlu, 5 Haziran 1924 tarihinde Gümüşhane’nin Eskibağlar Mahallesi’nde doğdu. İlkokulu Kelkit Cumhuriyet İlkokulu’nda, ortaokulu Gümüşhane Ortaokulu’nda tamamladı. 1944 yılında İstanbul Erkek Öğretmen Okulu’ndan, 1959 yılında ise İstanbul Çapa Eğitim Enstitüsü’nden mezun oldu.
Eğitimcilik kariyerine 1940 yılında başlayan Kömürcüoğlu, Gümüşhane, Batı Trakya, Sürmene ve İstanbul’daki çeşitli okullarda Türkçe ve edebiyat öğretmenliği yaptı. 1976 yılında Suadiye Lisesi’nden emekli oldu.
İlk şiirleri “Özleyiş” ve “Ağlama” 1944 yılında İstanbul dergisinde yayımlandı. Daha sonra yazı ve şiirleri Türk Dili, Beşinci Mevsim, Ozanca, Kıyı, Güzel Yazılar dergileri ile Zafer, Cumhuriyet, Milliyet, Kuşakkaya, Kadıköy, Aktüalite gazetelerinde yayımlandı. Bazı şiir ve yazıları ders kitaplarında da yer aldı.
Şiirlerinde alaycı bir yaklaşımla düzene karşı başkaldırı, fikir ön planda, dilin arılığı ve sade anlatımı dikkat çeker. Özgün buluşlarıyla çarpıcı bir söyleyiş özelliğine sahip şiirlerinde sevgiyi ve barışı vurgular.
Eserleri:
Ayrıca, ders kitapları ve yayımlanmamış bir romanı bulunmaktadır.
Sabahattin Kömürcüoğlu’nun vefatına dair kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle, biyografisinde vefat tarihi belirtilmemiştir.
YİTİK ÇOCUKLUK
Koynunda uzanıp yatınca
Bahçeler iç açıcı
Dağlarsa sarp dikenli
Düşlere girince güzeldi
Çiçekler göz kamaştırmak içindi
Kuş sesleri hüzünlü mü hüzünlü
Sular girip yıkanınca serindi
Tepeler yüceydi
Dereler derin
Sönüp gittiği
Dağ başlarında özlemlerin
Şimdi
Yamaçlarda bir dertli ana
Ağlıyor çocukluğumu
Bana…
